ดาวเอ๋ย

posted on 11 Apr 2011 04:23 by suebphatt in Mess-Around
๑.
ดาวเอ๋ย
 
วันนี้ฉันนั่งรถไปกับเพื่อนสมัยมัธยม
ระหว่างที่หลงทางอยู่ในซอกมืดของถนนเส้นเล็ก เราคุยกันเรื่องชีวิต
เป็นบทสนทนาที่ค่อนข้างลึกและมีความเป็นนามธรรม ถึงความแตกต่างระหว่างวิถีชีวิตที่แสนเร่งรีบ กับ เรียบง่าย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๒.
ดาวเอ๋ย
 
 
คนที่เร่งรีบจนเป็นนิสัยมักมองโลกแบ่งเป็นสองสี
คือ ขาว-ดำ
 
ดี คือ ขาว -- ไม่ดี คือ ดำ
ใบปริญญา คือ ขาว -- ตกงาน คือ ดำ
ฉลาด คือ ขาว -- โง่ คือ ดำ
รถหรู คือ ขาว -- รถเมล์ คือ ดำ
คอนโดหรู คือ ขาว -- ทุ่งนาและควาย คือ ดำ
หญิงบริสุทธิ์ คือ ขาว -- โสเภณี คือ ดำ
 
ทุกอย่างมีสองด้าน คนที่เร่งรีบประสงค์ด้านขาวเสมอ
 
เมื่อได้สีขาว คนเร่งรีบกระโดดดีใจจนสุดขีด
และรีบเร่งหาของสีขาวชิ้นใหม่
 
เมื่อได้สีดำ คนเร่งรีบร้องไห้เจียนตาย
และทำวิถีทางเพื่อผลักมันออกไปจากชีวิต
 
พอรู้แบบนี้ ชีวิตก็เลยเร่งรีบเข้าไปกันใหญ่
เพราะมีอะไรให้ไขว่คว้า และ ผลักไส อีกเยอะแยะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๓.
ดาวเอ๋ย
 
คนอีกประเภทมองว่า สรรพสิ่งเกิดจาก ดิน และกลับคืนสู่ ดิน
หรือชีวิต เริ่มจาก ศูนย์ (0) ไปสู่ ศูนย์ (0)
ทุกสิ่งจักเป็นสิ่งเดียวกัน
 
จักรวาลก็คือลมหายใจ
ทิศ ข้างหน้า-หลัง คือสิ่งที่คิดไปเอง
สี ขาว-ดำ คือสิ่งที่ใจมนุษย์ขีดเส้นขึ้นมา
 
คนประเภทดังกล่าว มองโลกเป็นสีเทา
 
ดี กับ ไม่ดี คือ ความว่างเปล่า
หญิงบริสุทธิ์ กับ โสเภณี คือ ลมหายใจ
 
ยิ่งรู้แบบนี้ ชีวิตก็เลยยิ่งไม่รีบเข้าไปใหญ่
 
เพราะไม่มีอะไรให้ไขว่คว้า
ไม่มีอะไรให้ถือไว้
ไม่มีอะไรให้ผลักไส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
๔.
ดาวเอ๋ย
 
ฉันเอ่ยประโยคที่แสนสั้น และ ได้ใจความ กับเพื่อนร่วมชะตา ว่า
 
 
ทุกสิ่ง, เปลี่ยน, ทุกวัน
 
มันพยักหน้ารับฟัง

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot!

#3 By shallow on 2011-04-11 10:19

ทุกสิ่ง เปลี่ยน ทุกวัน

จริงๆเลย

มองโลกในแง่เทา เรียกว่า ทางสายกลาง

ชอบครับ

Hot!

#2 By anuwats19 on 2011-04-11 06:30

ไม่รู้จะอธิบายยังไง มันต้องให้ Hot! Hot! Hot!

#1 By Clepsydra:: on 2011-04-11 05:09