1
ผมพบว่า คนเราจะเชี่ยวชาญ
หรือจะเก่งเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
จะต้องเจอ และปะทะกับ ปัญหา มาก่อน
 
ยิ่งพบเจอกับปัญหามาก
ก็แก้ได้มาก ก็ยิ่งเก่งมาก
ทั้งแบบที่เป็นทักษะ (skill) ที่ต้องใช้ชั่วโมงบินเพื่อฝึกฝน
และแบบที่เป็นความรู้ (know-how) ที่ต้องศึกษาเอา (แต่จริงๆ แล้วก็ต้องฝึกฝนหน่อยๆ อยู่ดี)
 
 
2
ถ้าคุณเป็นคนชอบอ่าน
คุณจะเจอ case study ตัวนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ที่หนังสือเกี่ยวกับการพัฒนาตัวเอง, เว็บไซต์ที่เกี่ยวกับการพัฒนาตัวเอง
หรือใครๆ ที่พูดถึงเรื่อง self-improvement
 
เค้าจะพูดถึง เวลาที่เด็กหัดขี่จักรยานสองล้อ
 
ตัวผมเอง -- ผมได้ยิน case นี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าครับ Cool
 
เด็กนั้นแทบไม่กลัวอะไรเลย
ไม่กลัวเป็นแผล ไม่กลัวล้ม ไม่กลัวหัวแตก
 
โอเค ถ้าบอกว่าไม่กลัวเลย อาจจะฟังดูเว่อร์ๆ ไป
เด็กมันก็คงกลัวบ้างแหละ
 
แต่มันไม่เคยกลัวจนขนาดที่ว่า ไม่หัดดีกว่า เลิกแล้ว
 
ผมยอมรับว่าตอนหัดขี่จักรยานวันแรก ผมกลัว
ผมล้มหัวเข่าแตก แล้วกลัว
กลับเข้าไปบ้านไปนอนกลัวหนึ่งคืน
 
แต่วันรุ่งขึ้นก็ลืมแล้วว่าตัวเองกลัว เอาใหม่
ผมก็เลยเริ่มขี่จักรยานสองล้อได้ ในวันนั้น
(สรุปว่าชีวิตได้ดี เพราะขี้ลืม Foot in mouth)
 
 
3
ทีนี้ มาเข้าเรื่องซาดิสม์ ที่ผมว่ากันครับ
 
ถ้าคุณผู้อ่านเริ่มค้นพบแล้วว่า ตัวเองชอบทำอะไร
คุณก็จะซาดิสม์เรื่องนั้นแหละ Embarassed
ลองสังเกตตัวเองดูฮะ
 
ถ้าคุณหลงรักการเย็บปักถักร้อย ทอผ้า,
คุณจะไม่ค่อยกลัว เข็มทิ่มนิ้ว
 
ถ้าคุณหลงรักการทำอาหาร,
คุณจะไม่ค่อยกลัวไฟ, ภาชนะร้อนๆ
 
ถ้าคุณหลงรักการเล่นกีตาร์,
คุณจะไม่ค่อยกลัวเจ็บนิ้ว
(และอาจจะไม่ค่อยอาย เวลาที่ต้องเล่นห่วยๆ ตอนแรกๆ Kiss)
 
ถ้าคุณหลงการวาดภาพ,
คุณจะไม่ค่อยกลัวสีเปื้อนนิ้ว เปื้อนตัว สีเลอะ สารเคมี ฯลฯ
 
ถ้าคุณหลงรักการปีนเขา, แน่นอน, คุณไม่ค่อยกลัวตกหรอก
(แต่ก็ safety first ไว้นะครับ Kiss)
 
 
เพราะถ้ามัวแต่กลัว
เราก็คงไม่ได้ทำมันหรอกครับ
 
 
3
พอพูดถึงเรื่องนี้
บางคนอาจจะนึกถึงคำว่า "ดันทุรัง"
 
คำนั้นหมายความว่า เวลาที่เราทำอะไรไม่สำเร็จ
แล้วก็ยังพยายามทำต่อไป
โดยที่ไม่สนใจว่าครั้งต่อไปจะล้มเหลวหรือไม่
 
จริงๆ คำว่า ดันทุรัง กับ สู้ขาดใจ มันก็มีเส้นบางๆ คั่นอยู่นะครับ
 
 
ดูหนังของค่าย GTH เรื่อง วัยรุ่นพันล้าน หรือยังครับ?
ไม่ได้โปรโมตนะเนี่ย
 
พระเอกเป็นเด็กอายุ 19 ที่ต้องการใช้หนี้จำนวน 40 ล้าน ที่คุณพ่อก่อไว้ครับ
 
โอกาสที่เด็กอายุ 19 จะหาเงิน 40 ล้าน ได้ถายใน 2-3 ปี มีแค่ไหนกันครับ?
แทบจะ 0% หรือเปล่า?
 
พระเอกของเรา
ถูกทุกคนรอบตัว บอกให้ "หยุด" หาเงินได้แล้ว
แล้วกลับไปเรียน มหา' ลัย ต่อ แบบที่คนอื่นเขาทำกัน
 
พ่อ แม่ ก็บอก เป็นสิบๆ ครั้ง
ขนาดแฟนยังบอกเลย
พระเอกแม่ง โมโห ...บอกเลิกซะเลย (แต่ตอนหลังก็มานอนร้องไห้นะครับ 5555)
 
เด็กคนนี้ไม่ได้เริ่มต้นด้วย 0 ด้วยนะครับ
เด็กคนนี้เริ่มต้นด้วย -40,000,000
ตอนนี้เหรอ? > 2,000,000,000 แล้วครับ
(นับจำนวนเลขศูนย์เอาเอง Cool)
 
 
ถ้าถามว่า ทำไมเด็กคนนี้ไม่หยุดสักที?
ดันทุรัง หรือเปล่า?
ดันทุรังจนสำเร็จล่ะซี้ .....
 
 
 
เอาเข้าจริง ผมว่า ในบางสถานการณ์
การ ดันทุรัง แม่งก็เป็นวิธีที่ดีนะ
 
ท่านพระพยอมเคยกล่าวไว้ ตอนมาปาฐกถาที่โรงเรียนผมเอาไว้
หลายปีมาแล้วครับ ท่านบอกว่า
 
มนุษย์เราไม่มีล้มเหลว มีแต่ล้มเลิก
 
นั่นสิ ... ถ้าเราทำไป 99 ครั้งแล้ว
แล้วจริงๆ แล้ว เราจะสำเร็จครั้งที่ 100
 
เราก็อดน่ะสิครับ

Comment

Comment:

Tweet