โชคดีที่ผมขับรถมาด้วยความเร็วไม่มาก เพราะป้าเค้าเล่นเดินมาตรงรี่อย่างเร็วเพื่อข้ามถนนตรงที่รถกำลังวิ่งวุ่นในชั่วโมงเร่งด่วน ตรงสี่แยกไฟแดง ถนนเพชรเกษม-ปากทางสาย 2
 
ใครเคยขับผ่านสีแยกไฟแดงตรงนั้น จะจำได้ว่ามันจะมีสะพานลอยอันนึง ค่อนข้างอลังการ มันอยู่บนหัวผม และอยู่บนหัวของป้าด้วย
 
แต่ป้าแกสาวเท้าเดินป้าบๆ อย่างมั่นใจในการเดินตัดหน้ารถทั้ง 8 เลน เพื่อข้ามไปอีกฝั่ง
เท้าของแกเดินเอาๆ มือของแกก็ชูขึ้นมาเป็นเชิงขอทาง ประมาณว่า "ขอป้าไปหน่อยๆ"
 
ผมต้องเบรคค่อนข้างตัวโก่ง เพราะป้าค่อนข้างดื้อ คือถ้าผมไม่หยุด ป้าแกก็เหมือนจะค่อนข้างจะยอมให้ชน ประมาณว่า "เป็นไงเป็นกัน"
 
ป้าเป็นวัยรุ่นนี่ดีนะครับ รับความเสี่ยงในชีวิตได้สูงดี -_-
 
ตอนนั้นผมทนไม่ไหว เพราะสะพานลอยมันอยู่บนหัวป้าชัดๆ อีกเหตุผลก็คือ ในแววตาของป้าแก ไม่มี attitude แห่งการมี safety first ในการใช้ชีวิตอยู่เลย
 
ผมเลยตัดสินใจ เปิดประตูรถออกไป แล้วเดินลงไปหาป้าทันที
ใช่ครับ ผมจอดรถกลางถนนนั่นแหละ ทั้งในชั่วโมงเร่งด่วน แต่รถคันหลังๆ ก็ดูเหมือนจะพอเดาได้ว่าผมกำลังจะทำอะไร เขาเลยคงหยุดรอดู โดยยังไม่บีบแตรไล่
 
ผมเดินตรงรี่ไปหาป้าที่อยู่กลางถนน แล้วพูดเสียงดัง เพื่อให้เสียงแหบๆ ของผมมันเล็ดลอดเสียงการจราจรไปให้ถึงโสตประสาทของป้าได้
 
"ป้า สะพานลอยอยู๋บนหัวป้านะครับ ทำไมไม่ข้าม"
 
ผมตรงเข้าประเด็น มั่นใจว่าสีหน้าของตัวเองไม่ได้หาเรื่อง และมีความเป็นห่วงเป็นใยผสมอยู่
 
ป้ามองหน้าผม สบตาแล้วหันหนีอย่างรวดเร็ว เหมือนจะสำนึกผิด แต่ก็เหมือนจะมีบาเรียในใจเล็กๆ ผมดูออกทันทีว่าป้าก็ไม่ชอบให้ใครมาดุ แต่ก็ไม่น่ามีอีโก้อะไร
 
"ป้าครับ ถ้าป้าตาย ลูกป้าจะเสียใจแค่ไหนครับ ตายโง่ๆ เพราะไม่ข้ามสะพานลอยด้วยนะ" ผมย้ำ พอผมสังเกตว่าป้ายังไม่แสดงกิริยาตอบโต้กับ attitude ที่ผมยายามจะยัดให้มากนัก
 
ผมเลยบุกรุกให้หนักกว่าเดิม ทำตัวเลียนแบบครูเด็กมัธยม
 
"ไหน ขอผมตีขาป้าสักทีนะ ขอข้างละทีละกัน ข้อหาที่มันขี้เกียจเดินขึ้นสะพานลอย แหม"
ผมหวดมือลงน่องป้าดัง เผียะ ป้าสะดุ้งโหยง ผมรู้ว่าป้าไม่ได้เจ็บหรอก แค่ตกใจเพราะไม่คิดว่าจะโดนเด็กแปลกหน้าที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ามาตีขาเอาแบบนี้
 
ทันทีที่หวดมือลงน่องครบสองข้าง ผมก็เงยหน้าขึ้นมา แล้วบุกรุกต่อ
 
"ไหน เมื่อกี้มือไหนที่ชูขึ้นมาขอทางครับ"
 
ป้าค่อยๆ ยื่นมือขวาขึ้นมาแต่โดยดี
 
"นี่แน่ะ ข้อหาไปส่งเสริมให้ขาสองข้างมันขี้เกียจ" ผมหวดมือลงที่หลังมือข้างนั้นของป้า ป้าพยายามจะชักมือหลบกล้บ เหมือนเด็กมัธผมที่ชักมือหลบครูเวลาถูกตี แต่เร็วไม่พอ โดนผมหวดไปเต็มๆ
 
สีหน้าของป้าเบะออก ทำท่าจะสะอื้น
ผม ที่ไม่ชอบผู้หญิงร้องไห้อยู่แล้ว ก็เลยตะคอกไปอย่างสุภาพ
 
"ไม่ต้องร้องไห้เลยนะครับป้า ทำผิดก็ต้องยอมรับแล้วแก้ตัว ถ้าผมไม่พูดแล้วใครจะพูด ป้าจำไว้นะครับ ถ้าไม่อยากตายก็ข้ามสะพานลอยซะด้วย นี่ปกติป้าข้ามถนนแบบนี้ทุกวันหรือเปล่า? ห๊ะ? ป้าจะเกลียดผมก็ได้ แต่เห็นแก่ลูกหลานป้าเองเถอะ เลิกทำแบบนี้ได้แล้วนะครับ ขึ้นสะพานลอย ข้าป้าจะได้แข็งแรงด้วยนะเออ"
 
ป้าน้ำตาคลอ แต่พยักหน้าทำท่ารับฟัง เหมือนป้าจะเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้นแล้ว
ผมก็เดินจากป้ามา เดินกลับมาขึ้นรถ
 
 
 
แล้วผมก็ตื่นขึ้นจากวังวนความคิดของตัวเอง
 
ถึงตอนนี้ ป้าแกข้ามถนนไปถึงอีกฝั่งอย่างปลอดภัยแล้ว โดยที่ก็ไม่ได้ข้ามสะพานลอย แล้วก็ไม่ได้มีใครลงไปดุป้า เตือนป้า หรือว่าจะมีรถคันไหนบีบแตรว่าแก
 
 
ถ้าผมบ้าพอที่จะทำตามความคิดทุกอย่างของตัวเองก็คงจะดี
ผมฝันว่า สักวันหนึ่ง ผมอยากจะบ้าแบบนั้นให้ได้
 
ไม่ต้องบ้าพอที่จะเปลี่ยนโลกหรอก
บางที แค่เปลี่ยนป้าได้ก็พอแล้ว

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
กำลังจะพิมพ์ว่านอกจากป้าแล้วมีคนที่กล้าพอๆกับป้าด้วย...แต่คงมีป้าเขาคนเดียวนะครับที่กล้า sad smile
สุดยอดHot!

#7 By GUMBEAR on 2013-01-25 00:01

ถ้ากล้าบ้าบิ่นได้คงต้องเหนื่อยหน่อยล่ะค่ะ
วันนึงคงต้องลงรถหลายรอบ 55
คนประเภทป้ามีอีกเย้อะ sad smile Hot!

#6 By utopui on 2013-01-11 12:27

Hot! Hot! Hot!
ไม่ได้จะว่าหรอกนะ แต่ attitude ของหลายคน(ส่วนใหญ่)มักคิดในใจตอนข้ามถนนว่า.. "มันไม่กล้าชนเราหรอก"
เพลียsad smile

#5 By KANYA on 2013-01-10 07:42

ขอให้คิดดีแบบนี้ต่อๆไปนะ..
เดี๋ยวสักวันร่างกายมันจะทำออกมาเองโดยไม่รู้ตัว!!
ปล.รู้ตัวอีกทีโดนบีบแตรให้ขึ้นรถquestion

#4 By Coolshark (103.7.57.18|110.49.227.64) on 2013-01-10 00:04

อ่านแล้วแบบ เอ้อ ไปป์กล้าวุ้ย ๕๕๕

ว่าแล้วก็ยื่นมือสองข้างของคุณมาเดี๋ยวนี้
นี่แน่ะ ไม่ยิมอัพบล๊อกบ่อยๆ


Hot! Hot! Hot!

#3 By อิสระรำพัน on 2013-01-09 21:48

เปลี่ยนป้าได้ก็เปลี่ยนโลกได้
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#2 By Nirankas on 2013-01-09 18:02

อ่านไปยิ้มไป รู้สึกว่าน่ารักทั้งป้าทั้ง จขบ. เลยopen-mounthed smile

#1 By Sphere Root on 2013-01-09 17:20